Troostbeelden, wat kun je ermee....

We willen het allemaal. Getroost worden in situaties die niet leuk zijn of pijn doen. Wat doe je dan?

 

Bij kleine probleempjes zoek ìk snelle oplossingen. Ik word er b.v. niet vrolijk van als het druilerig weer is. Dan zoek ik afleiding. Zoals kijken naar vakantiebestemmingen op internet. Of als ik me koud voel of alleen, dan maak ik een kop koffie voor mezelf. En met een beetje geluk heb ik ook nog wat lekkers erbij. Niks mis mee.

Troost die tegenwerkt

Maar wat als deze afleiding niet voldoende is, als er meer aan de hand is dan vies weer of kou? Dan heb ik wat anders nodig. Dat moet ik dan eerst wel door hebben. Anders verspil ik te veel tijd achter de computer of neem ik veel meer calorieën dan ik op een dag nodig ben.

Erkennen

Heb je dat wel eens geprobeerd? Jezelf afvragen wat je nu eigenlijk echt nodig hebt. Ik vind dat  moeilijk. Want waar ik last van heb, wil ik niet. Daar wil ik niet aan denken of aan herinnerd worden.

 

Dat is kortzichtig, dat weet ik. De weg van de minste weerstand. Het lijkt gemakkelijk. Zo’n ‘niet aan denken’ houding. Misschien kan ik het uit mijn gedachten bannen, maar niet uit mijn gevoel.

 

Zonder dat ik me er dan echt van bewust ben, zit ik in zo’n vicieus cirkeltje: herinnering, pijn, afleiding, andere gedachten, plotseling weer die pijn en dan gaat het riedeltje weer van voren af aan.

Troostbeelden

Hoe doorbreek je dit? Het is namelijk een soort van vluchtgedrag. Ik houd mezelf dan voor dat vluchten niet meer kan. En dan zet ik het om in wat wel kan. Wat ik wel kan doen. Dat kan door de gedachten aan de oorzaken van deze pijn toe te laten. Dat geeft vaak al ruimte. Het lucht op. Erkennen wat er echt aan de hand is. En dan kijken naar iets wat ik mooi vind, wat voor mij betekenis heeft.

 

Beelden zijn in onze tijd heel belangrijk. We leven in een beeldcultuur. Beelden spreken. Net als goeie muziek. Het brengt me in een betere stemming. Ik blijf dicht bij de realiteit. Maar die realiteit overspoelt me niet meer. Ik word niet meer door de pijn en moeite meegenomen maar beheers het als het ware. Ik zie de werkelijkheid onder ogen en kijk verder.

 

Wat gebeurd is, kan ik niet veranderen. Wel kiezen voor de richting die ik nu op ga. Met de herinnering maar zonder of met minder pijn.

 

Het kan gebeuren dat het probleem te groot is, te complex. Dat het je niet gaat lukken om het in je eentje op te lossen. Raap dan al je moed bij elkaar en deel het met iemand die jij vertrouwt. Of zoek een professional die jou kan helpen met  wat jij nodig hebt.

 

Welk beeld troost jou?  Als je wilt, kun je hieronder een reactie schrijven over jouw troostbeeld.

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.